ซื้อที่มัดผมไปฝากกุมาร หยอ

กูก็ฝนตกไม่ห่วงกูบ้างเลย

เช่นกันนะจ๊ะ

เพื่อนมีไม่พอเหรอ ไปแอดทามมัยฮ้า นิสัย

แต่ร้ากน้าน..ครือฝันปาย

ไม่อยากรู้เหยอ ฝันที่เป็นจริงเกิดขึ้นกะกรูงะ
พ่อ ไตหาหัวจาม

เปนห่วงนะค๊ะ ...



^___^

เงียบ.......... มากมาย

€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€

หวัดดีจร้า...วันหยุดสัปดาห์นี้ชีวิตยุ่งเหยิงจัง
รถก็เกิดอุบัติเหตุซะงั้น .. ซ่อมอีกเป็นเดือน...เพื่อนรักก็หายไปไหนไม่รุ !!!
แต่ก็ ชิว ชิว นะ....ไม่ว่าจะเกิดอะไรกับชีวิต ทุกอย่างต้องแก้ไขได้....สู้ สู้ จร้า....
วันนี้มีเรื่องน้ำตา...น้ำตา มาให้อ่านด้วยละ....^-^

€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€



ไม่มีอะไรที่เดินผ่านชีวิตเราไปโดยไม่ทิ้งอะไรไว้ให้
ความเจ็บปวดมักสร้างบทเรียนที่ล้ำค่า
บทเรียนที่จะทำให้เรารู้ว่า....
เราจะต้องทำอย่างไรกับวันเวลาที่กำลังผ่านเข้ามา

....วันรุ่งขึ้น....
หยดน้ำตาจะสะท้อนแสงประกายของตะวันอุ่น
แล้วจะกลายเป็นตะเกียงดวงเล็กๆ ในเวลาค่ำคืน
น้ำตาจึงไม่ได้มีค่าแค่เพียงหยดน้ำใสๆ
ที่ไหลลงมาฟ้องความอ่อนแอของใคร

แต่ระยะทางระหว่างดวงตาสู่พื้นดินนั้น
จริงๆ แล้วมันยาวไกลและเนิ่นนานพอ
พอที่จะแปรเปลี่ยนความเจ็บปวดให้กลายเป็นพลัง
ไม่ให้ทำผิดพลาดอีก

น้ำตาจะสอน...และให้ได้เรียนรู้ว่า
จะต้องไม่กลับไปเจ็บในจุดที่เคยเจ็บ

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

คลื่นของทะเล...เป็นเรื่องปกติ
คลื่นของชีวิต...ก็เป็นเรื่องปกติ
คลื่นทะเลซัดมาซัดไปทุกวัน...ก็เป็นเรื่องปกติ
แต่ถ้าคลื่นชีวิตซัดซ้ำกลับไปกลับมาอยู่อย่างนั้น
สำหรับชีวิตคนคนหนึ่ง...มันเจ็บไป...
จริงมั๊ย.....

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

....parn จร้า....

ขอบคุณเจ้า

เปิ้ลเพิ่งกั๊บจากบูดาเปส บ่ไจ่บางปูเจ่า อ่ายเวน..

หวัดดีกะเจ่า

กลางเดือนได้พี่ ต้นเดือนกลับบ้าน

อาจจะสองที่ในวันเดียวกัน เชียงใหม่ กะ พัดยา......นี่ เปงงัย เจ๋งป่าว อิอิ

หนูก็ งง อ่ะ


รอ...................เรือ

โห เม้นท์เราตั้งแต่วันนั้นแล้ว..วันนี้ยังต่อกันอยู่เลย หลวงพี่ไม่ hot แล้วนี่นา

คือว่า..คงหาโอกาสเจอหลวงพี่ยาก ดูท่าจะรับนิมนต์ถี่นะเจ้าคะ

ทำไมไม่ดีล่ะ

ไอ้อย่างว่า..ไม่ใช่ไอ้อย่างวะ อย่าลืมนะพรุ่งนี้

พรุ่งนี้ส่งมอบไอ้อย่างวะนะ นะ เจอกันมังกี้ฯ

มาทุกเดือนจิงอ่ะ ทามมายมะเห็นโทนี่เลยง่ะ